Λειχήνες – Καπνιά
Οι λειχήνες και η καπνιά εκδηλώνονται συνήθως σε ελαιώνες πυκνών δέντρων, υπό συνθήκες μεγάλης υγρασίας.
Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά των ασθενειών αυτών, οι λειχήνες γίνονται αντιληπτές από ένα στρώμα κιτρινοπράσινης απόχρωσης που απλώνεται σε κορμούς, βραχίονες και κλαδιά, ενώ η καπνιά προκαλεί μαύρο στρώμα με καρποφορίες του μύκητα σε κλάδους, βλαστούς και φύλλα.
Ξυλοφάγα έντομα
Τα ξυλοφάγα έντομα, όπως οι σκολύτες, ανάλογα με την ένταση της προσβολής προκαλούν ξήρανση των λεπτών κλαδιών ελιάς ή κλάδων μεγαλύτερης διαμέτρου.
Οι σκολύτες είναι σκαθάρια πολύ μικρού μεγέθους (2 – 4 χλστ.). Προσβάλουν κατά κανόνα εξασθενημένους κλάδους ή εξασθενημένα ελαιόδεντρα προκαλώντας νέκρωση του φλοιού με τον σχηματισμό στο εσωτερικό του πολλαπλών στοών από τις προνύμφες και τα ακμαία.
Οι μεγάλοι κλάδοι συνήθως δεν ξηραίνονται απότομα, αλλά έχουν καχεκτική βλάστηση και μειωμένη καρποφορία.
Τα έντομα βρίσκονται μέσα στα προσβεβλημένα ξερά κλαδιά. Χαρακτηριστικό της προσβολής είναι η εμφάνιση πολλών μικρών οπών εξόδου των ακμαίων πάνω στην επιφάνεια των κλαδιών.
Η πιθανότητα να εμφανιστούν σοβαρές προσβολές αυξάνεται με την παραμονή αυτών των προσβεβλημένων κλαδιών στα δέντρα όπως και των μη παραγωγικών εξασθενημένων δέντρων μέσα στον ελαιώνα.
Η αντιμετώπιση βασίζεται σε καλλιεργητικούς χειρισμούς και είναι αποτελεσματικότερη όταν εφαρμόζεται σε σχετικά μεγάλη έκταση:
– Προσβεβλημένοι κλάδοι, ξηροί ή ημίξηροι να απομακρύνονται και να καίγονται το αργότερο μέχρι τις αρχές Απριλίου, πριν την έξοδο των ακμαίων την άνοιξη. Τα υπολείμματα του κλαδέματος πρέπει επίσης να απομακρύνονται νωρίς από τους ελαιώνες.
– Ενίσχυση της ζωηρότητας των ελαιοδέντρων με κατάλληλο κλάδεμα, ισορροπημένη άρδευση και λίπανση.
– Προσβεβλημένα κλαδιά που μεταφέρονται και αποθηκεύονται ως καύσιμη ύλη διασπείρουν τα έντομα δημιουργώντας νέες εστίες μολύνσεων.
