Ελλάδα και Γαλλία στήνουν μέτωπο για τα κονδύλια της νέας ΚΑΠ
Σε συμφωνία για στενό συντονισμό και κοινή γραμμή πλεύσης στις διαπραγματεύσεις για τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική κατέληξαν στο Παρίσι ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς, και η Γαλλίδα ομόλογός του, Ανί Ζενεβάρντ, έπειτα από πρόσκληση της τελευταίας. Η συνάντηση επισφραγίζει τη συγκρότηση ενός ισχυρού μετώπου μεταξύ Αθήνας και Παρισιού, με άμεσο στόχο την υπεράσπιση του γεωργικού προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά το 2027.
Για τους Έλληνες παραγωγούς, η εξέλιξη αυτή μεταφράζεται σε ενίσχυση της διαπραγματευτικής θέσης της χώρας στα δύο πιο κρίσιμα μέτωπα που επηρεάζουν άμεσα το εισόδημά τους: τη διασφάλιση των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων χωρίς περικοπές στον επόμενο πολυετή προϋπολογισμό και την καθιέρωση αυστηρών εμπορικών ελέγχων (ρήτρες αμοιβαιότητας) στα φθηνά αγροτικά προϊόντα τρίτων χωρών, τα οποία πιέζουν αθέμιτα τις τιμές παραγωγού στην εγχώρια αγορά.
Ο άξονας Αθήνας–Παρισιού και οι συμμαχίες του Νότου
Η κίνηση αυτή αποτελεί άμεση συνέχεια της στρατηγικής που ξεδίπλωσε η Αθήνα τους προηγούμενους μήνες. Μετά το κοινό μέτωπο Ελλάδας–Ιταλίας για την ΚΑΠ μετά το 2028, η ηγεσία του ΥΠΑΑΤ χτίζει πλέον έναν ενιαίο μεσογειακό άξονα απέναντι στις πιέσεις της Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης. Παράλληλα, η συνάντηση στο Παρίσι έρχεται λίγο καιρό αφότου άλλαξε η ομάδα εργασίας για τη μελλοντική ΚΑΠ 2028–2034 στην Αθήνα, σηματοδοτώντας ότι οι ελληνικές θέσεις περνούν πλέον από τη θεωρία στη διακρατική συμμαχία.
Στο τραπέζι των δύο υπουργών τέθηκαν τέσσερα βασικά ζητήματα, τα οποία διαμορφώνουν την κοινή τους ατζέντα στα ευρωπαϊκά όργανα:
1. Προϋπολογισμός ΚΑΠ και Κοινή Οργάνωση Αγοράς (ΚΟΑ): Διασφάλιση ότι τα κονδύλια του πρωτογενούς τομέα δεν θα συρρικνωθούν ούτε θα απορροφηθούν από νέες προτεραιότητες της ΕΕ (όπως η άμυνα), καθώς και αναθεώρηση των εργαλείων παρέμβασης στις αγορές όταν καταγράφεται κατάρρευση τιμών.
2. Αρχή της αμοιβαιότητας (Mirror Clauses): Καμία υποχώρηση για τα αγροτικά προϊόντα τρίτων χωρών που εισέρχονται στην ΕΕ. Ελλάδα και Γαλλία απαιτούν να υπόκεινται στους ίδιους ακριβώς περιβαλλοντικούς, φυτοϋγειονομικούς και εργασιακούς κανόνες με εκείνους που τηρούν υποχρεωτικά οι Ευρωπαίοι παραγωγοί.
3. Λειψυδρία και χρηματοδότηση υδάτινων πόρων: Ειδικά για τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, η παρατεταμένη ξηρασία απαιτεί γενναία κοινοτική χρηματοδότηση για έργα άρδευσης, εξοικονόμησης νερού και αντιπλημμυρικής προστασίας, εκτός των στενών ορίων των υφιστάμενων πυλώνων.
4. Ζωονόσοι και ανασύσταση κεφαλαίου: Ενίσχυση των μηχανισμών επιτήρησης και λήψη έκτακτων μέτρων πρόληψης, με παράλληλη ευρωπαϊκή κάλυψη του κόστους για την ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου που επλήγη από επιζωοτίες.
«Μεγαλύτερο βάρος σε AGRIFISH και MED9»
Σε δήλωσή του μετά το πέρας των επαφών, ο Μαργαρίτης Σχοινάς υπογράμμισε τη σημασία του συντονισμού:
> «Η Ελλάδα και η Γαλλία έχουν κάθε λόγο να συντονίσουν ακόμη περισσότερο τη φωνή τους στην Ευρώπη. Η συζήτηση για τη νέα ΚΑΠ, η προστασία της ευρωπαϊκής παραγωγής, το νερό, το εμπόριο και οι ζωονόσοι είναι ζητήματα που θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την επόμενη ημέρα της ευρωπαϊκής γεωργίας. Συμφωνήσαμε να δουλέψουμε στενά, στο AGRIFISH και στο MED9, εκεί όπου οι κοινές μας θέσεις μπορούν να αποκτήσουν μεγαλύτερο βάρος».
Η σύγκρουση για το ταμείο μετά το 2027
Η συμφωνία Παρισιού και Αθήνας δεν αποτελεί απλώς μια διπλωματική συνεννόηση, αλλά στρατηγική αναγκαιότητα. Καθώς η Ελλάδα θέλει διατήρηση και αύξηση των πόρων ενώ πιέζουν χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, η συμπόρευση με τη Γαλλία —τη μεγαλύτερη αγροτική δύναμη της ΕΕ σε επίπεδο παραγωγής και άμεσων ενισχύσεων— προσδίδει στο ελληνικό Υπουργείο έναν πολύτιμο σύμμαχο με υψηλό ειδικό βάρος στις Βρυξέλλες.
Στην πράξη, η σύμπλευση αυτή δημιουργεί ένα διπλωματικό ανάχωμα: πρώτον, απέναντι στα σενάρια συγχώνευσης του ταμείου της ΚΑΠ στον γενικό κοινοτικό προϋπολογισμό, και δεύτερον, απέναντι στην είσοδο αδασμολόγητων και ανεξέλεγκτων αγροτικών εισαγωγών που νοθεύουν τον ανταγωνισμό σε βάρος των παραγωγών της Μεσογείου.
