Με το ημερολόγιο να δείχνει αρχές Απριλίου, οι μηχανές για την εαρινή σπορά έχουν ήδη βγει στους κάμπους, όμως το κλίμα στις τάξεις των βαμβακοπαραγωγών είναι πιο «παγωμένο» από ποτέ. Η φετινή χρονιά ξεκινά υπό το βάρος μιας διπλής και ασφυκτικής «μέγγενης»: από τη μία οι καθηλωμένες διεθνείς τιμές του προϊόντος και από την άλλη το δυσβάσταχτο, ανελαστικό κόστος παραγωγής.
Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι παραγωγοί έχουν επενδύσει τεράστια ποσά σε εξειδικευμένο μηχανολογικό εξοπλισμό (σπαρτικές, συλλεκτικές), γεγονός που παραδοσιακά τους «δένει» με την καλλιέργεια, φέτος καταγράφεται μια σαφής και μαζική τάση μείωσης των εκτάσεων που θα σπαρθούν με βαμβάκι.
Ο χάρτης της σποράς: Ποιοι εγκαταλείπουν και ποιοι επιμένουν
Η ακτινογραφία των μεγαλύτερων βαμβακοπαραγωγικών περιοχών της χώρας δείχνει ότι οι αγρότες αλλάζουν στρατηγική επιβίωσης, αναλόγως με τα τοπικά δεδομένα:
- Ημαθία και Φθιώτιδα: Η απογοήτευση από την οικονομική πορεία του βαμβακιού τα τελευταία χρόνια μετουσιώνεται σε πράξη. Πολλοί παραγωγοί έχουν ήδη πάρει την απόφαση και στράφηκαν μαζικά σε εναλλακτικές λύσεις, όπως τα σιτηρά και το καλαμπόκι.
- Κωπαΐδα: Το μεγαλύτερο πρόβλημα εδώ είναι η αβεβαιότητα του νερού. Παρότι η κατάσταση είναι ελαφρώς καλύτερη από την περσινή λειψυδρία, το ρίσκο παραμένει υψηλό. Η έλλειψη εγγυήσεων για την άρδευση, σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος, οδηγεί τα χωράφια της Βοιωτίας στην «ασφάλεια» των σιτηρών.
- Ορεστιάδα (Η εξαίρεση): Στον Έβρο, το βαμβάκι παραμένει απόλυτος «μονόδρομος». Αφενός οι εναλλακτικές (όπως ο ηλίανθος) δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα εισοδήματα, αφετέρου η περιοχή ευνοείται από παραδοσιακά υψηλές αποδόσεις που ξεπερνούν τα 400 κιλά ανά στρέμμα. Φέτος, μάλιστα, υπάρχει και επάρκεια νερού, γεγονός που κρατά σταθερές τις εκτάσεις.
Το διακύβευμα της χρονιάς
Το 2026 διαμορφώνεται ως ένα έτος-κρας τεστ για τη βιωσιμότητα της ελληνικής βαμβακοκαλλιέργειας. Το μεγάλο ερώτημα που πλανάται στον κάμπο είναι αν ο ακριβός εξοπλισμός και η πολυετής τεχνογνωσία θα καταφέρουν να κρατήσουν το προϊόν «ζωντανό», ή αν η στροφή σε λιγότερο απαιτητικές οικονομικά καλλιέργειες θα αποκτήσει πλέον μόνιμο χαρακτήρα. Η τελική απάντηση, όπως πάντα, θα δοθεί στα αλώνια του ερχόμενου φθινοπώρου.
Πηγή: eleftheria.gr