Στη δημόσια διαβούλευση για το πολυσυζητημένο Εθνικό Σχέδιο Δράσης του ΥΠΕΝ, το οποίο αφορά την προστασία και αύξηση των πληθυσμών των επικονιαστών, παρεμβαίνει θεσμικά το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΓΕΩ.Τ.Ε.Ε.).
Με επίσημη επιστολή του προς τον αρμόδιο Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το Επιμελητήριο χαιρετίζει μεν το προσχέδιο ως ένα αναγκαίο βήμα για τη βιοποικιλότητα και τη διατροφική ασφάλεια της χώρας, ωστόσο κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: Για να μην μείνει το Σχέδιο ένα απλό ευχολόγιο γενικών διακηρύξεων, απαιτούνται άμεσα μετρήσιμοι στόχοι και επιστημονική τεκμηρίωση.
Οι 4 άξονες της πρότασης του ΓΕΩ.Τ.Ε.Ε.
Για να μετατραπεί το Σχέδιο σε ένα πραγματικά λειτουργικό εργαλείο πολιτικής, οι γεωτεχνικοί επιστήμονες κατέθεσαν αναλυτικές προτάσεις που χωρίζονται σε τέσσερις βασικές κατηγορίες:
1. Γενικές Αρχές Εφαρμογής & Ανοιχτά Δεδομένα
Το Επιμελητήριο ζητά σαφή ιεράρχηση προτεραιοτήτων και γεωγραφική στόχευση, συνοδευόμενη από αυστηρούς μηχανισμούς ελέγχου.
- Απαιτείται ενίσχυση της ερευνητικής ικανότητας και στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών.
- Προτείνεται η δημιουργία ανοιχτών δεδομένων και ενός «άτλαντα κατανομής», αποφεύγοντας την αποκλειστικά οικονομική αποτίμηση της επικονίασης.
- Η παρακολούθηση πρέπει να είναι στρωματοποιημένη (ανά τύπο βλάστησης, χρήση γης και βιογεωγραφική ζώνη).
2. Αστικά και Αγροτικά Οικοσυστήματα (Φυτοφάρμακα)
Η διαχείριση του τοπίου μπαίνει στο μικροσκόπιο, με έμφαση στη μείωση των χημικών πιέσεων.
- Απαιτείται χωρικά στοχευμένος έλεγχος των φυτοπροστατευτικών ουσιών με πραγματικές μετρήσεις έκθεσης.
- Στα αστικά κέντρα, η διαχείριση του πρασίνου πρέπει να στοχεύει στη συνεχή ανθοφορία και τη δημιουργία καταφυγίων.
- Ζητείται ισοτιμία στις δράσεις και για τους «μη μελισσοειδείς» επικονιαστές, καθώς και προώθηση αγροδασοπονικών πρακτικών (Nature-Based Solutions) με αυτοφυή/τοπικά είδη.
3. Δάση, Βόσκηση και το “αγκάθι” της Μεταπυρικής Διαχείρισης
Σε αυτό το σημείο, το ΓΕΩ.Τ.Ε.Ε. αγγίζει τον πυρήνα των πρόσφατων αντιδράσεων (όπως το μπλόκο των μελισσιών στα καμένα).
- Ζητούνται μεταπυρικά μέτρα προσαρμοσμένα στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε οικοσυστήματος, αποφεύγοντας τις οριζόντιες ρυθμίσεις χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση.
- Η βόσκηση πρέπει να είναι στοχευμένη και ρυθμισμένη (καθορισμός πυκνότητας, χρόνου και βοσκοϊκανότητας).
- Απαιτούνται δασικοί χειρισμοί που να ενισχύουν το ανθικό δυναμικό του υπορόφου.
4. Διαχειριζόμενοι Επικονιαστές (Μέλισσες) και Βιοασφάλεια
Απαντώντας εμμέσως στο ζήτημα της «υπερβολικής μελισσοκομίας», το Επιμελητήριο ζητά να μιλήσουν οι αριθμοί και όχι οι αυθαίρετες εκτιμήσεις.
- Απαιτείται ποσοτική τεκμηρίωση της φέρουσας ικανότητας μιας περιοχής, μέσω αποτύπωσης των ανθικών πόρων και συστηματικής καταγραφής των ανθοφοριών.
- Θέσπιση κανόνων για τη χωροθέτηση και διαχείριση της μελισσοκομικής πίεσης σε ευαίσθητες περιοχές.
- Δημιουργία αυστηρού θεσμικού πλαισίου βιοασφάλειας και έλεγχος του εισαγόμενου υλικού.
Το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας καταλήγει επισημαίνοντας την πλήρη διαθεσιμότητά του για συνεργασία με τα Υπουργεία. Όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, οι γεωτεχνικοί επιστήμονες είναι εκείνοι που μπορούν να διασφαλίσουν την κρίσιμη σύνδεση της πολιτικής με την πρακτική εφαρμογή στο πεδίο, υλοποιώντας τον ποιοτικό έλεγχο των παρεμβάσεων.
Πηγή: Δελτίο Τύπου – Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΓΕΩ.Τ.Ε.Ε.)
- Νιτρορύπανση: Η Κομισιόν αλλάζει κανόνες με λιγότερη γραφειοκρατία
- ΟΣΔΕ 2026: Ο δορυφορικός χάρτης και τα τιμολόγια που κρίνουν τις επιδοτήσεις
- Παράταση έως 31 Ιουλίου για αιτήσεις επιδότησης λιπασμάτων
- Eco schemes ελαιώνες: Ποιος συνδυασμός αποδίδει έως 66,2 €/στρ
- ΑΑΔΕ: Ψηφιακή αποδέσμευση τραπεζικών λογαριασμών με 25% καταβολή
