Ολοκληρωμένο Ημερολόγιο Θρέψης για Ροδακινιά: Οδηγός για Υψηλή Απόδοση και Ποιότητα Καρπών

Γενικά στοιχεία

Η ορθολογική θρέψη των δέντρων της ροδακινιάς αυξάνει την απόδοση, ενισχύει την ποιότητα των ροδάκινων, επιδρά στη μείωση εκδήλωσης ανωμαλιών στη φυσιολογία των καρπών και αυξάνει τη διάρκεια της μετασυλλεκτικής ζωής τους.

Απαιτήσεις σε θρεπτικά στοιχεία

Στα Ελληνικά εδάφη ο προσδιορισμός των απαιτήσεων της ροδακινιάς σε θρεπτικά στοιχεία είναι αναγκαίο να καθορίζεται με βάση τα αποτελέσματα της φυλλοδιαγνωστικής ανάλυσης σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα των εδαφολογικών αναλύσεων, λαμβάνοντας υπόψη πάντα και την εικόνα του ίδιου του δένδρου, καθώς και τις ιδιαίτερες απαιτήσεις των υποκειμένων.

Οι ετήσιες απαιτήσεις των κύριων θρεπτικών στοιχείων του αζώτου (Ν), φωσφόρου (Ρ) και καλίου (Κ) των δέντρων της ροδακινιάς  (40 δέντρα/ στρέμμα) αλλάζουν ανάλογα με την ποικιλία, την αναμενόμενη απόδοση και το χρόνο.

Σε περιπτώσεις που δεν έχει προηγηθεί φυλλοδιαγνωστική ανάλυση, κάποιες γενικές κατευθύνσεις είναι  οι ακόλουθες:

Η ποσότητα Αζώτου (N) που συνιστάται να εφαρμόζεται είναι για τις:

(1) Επιτραπέζιες Ποικιλίες στις α) υπερπρώιμες 8-10 kg/στρ Ν για απόδοση 1,5 τόνοι/στρέμμα, β) πρώιμες 10-12 kg/στρ Ν για απόδοση 2 τόνοι/στρέμμα, γ) μέσης εποχής 14-17 kg/στρ Ν για απόδοση 3 τόνοι/στρέμμα, δ) όψιμες 17-20 kg/στρ Ν για απόδοση 3 τόνοι/στρέμμα και

(2) Συμπύρηνες Ποικιλίες 20-24 kg/στρ Ν για απόδοση 4 τόνοι/στρέμμα.

Αντίστοιχα συνιστάται να εφαρμόζονται στις 

(1) Επιτραπέζιες Ποικιλίες 6 – 10 kg/στρ Φωσφόρου (P2Ο5) και 10-14 kg/στρ Καλίου (Κ2Ο) και

(2) για Συμπύρηνες Ποικιλίες 8 – 12 kg/στρ Φωσφόρου (P2Ο5) και 14-16 kg/στρ Καλίου (Κ2Ο).

Είδος λίπανσης αυτή τη χρονική περίοδο: Επιφανειακή λίπανση

Στην επιφανειακή λίπανση εφαρμόζεται 30-50% του αζώτου (Ν), ανάλογα με την ποσότητα αζώτου που χορηγήθηκε στη βασική λίπανση της ροδακινιάς, σε 2-3 δόσεις, συμπεριλαμβανομένης και της μετασυλλεκτικής επέμβασης. Αντίστοιχα στη βασική λίπανση εφαρμόζεται το 50-70% της συνολικής ποσότητας του αζώτου (N) που απαιτείται για τη θρέψη της καλλιέργειας. Καθοριστικής σημασίας για την καρποφορία των δένδρων είναι ο λόγος Ν/Κ στα φύλλα της ροδακινιάς, του οποίου οι βέλτιστες τιμές κυμαίνονται μεταξύ 1,50/1 και 1,70/1.

Ειδικά σε όψιμες ποικιλίες, που ο κύριος στόχος είναι η αύξηση του μεγέθους του καρπού, συνιστάται η επιφανειακή λίπανση (30-50%, της συνολικής ποσότητας αζώτου) να πραγματοποιείται κατά το στάδιο της κυτταροδιαίρεσης. 

Στις συμπύρηνες ποικιλίες συνιστάται η εφαρμογή 2 επιφανειακών εφαρμογών αζώτου (N), ειδικά σε δένδρα με υψηλό φορτίο: η πρώτη κατά τη διάρκεια του καρπιδίου και η δεύτερη μετά το αραίωμα, για ενίσχυση της βλάστησης.

Η προσθήκη ασβεστίου (Ca) συνιστάται νωρίς την άνοιξη με την πτώση των πετάλων, στο στάδιο της κυτταροδιαίρεσης μέχρι και τη συγκομιδή, αφού περιορίζει την ένταση των συμπτωμάτων της φυσιολογικής ανωμαλίας «καφέτιασμα της σάρκας», που εμφανίζεται κατά τη ψυχρή συντήρηση των καρπών.

Αναφορικά με το μαγνήσιο (Mg) συνιστάται η χορήγηση 4-6 μονάδων (κιλά MgO/στρέμμα), κυρίως σε όξινα εδάφη και εκεί όπου η σχέση ασβέστιο/μαγνήσιο στο έδαφος είναι πολύ υψηλή και προστίθεται με τη βασική λίπανση.

Το μαγγάνιο (Mn), αν απαιτείται, προστίθεται την περίοδο της έντονης βλάστησης την άνοιξη, είτε ενσωματώνεται στο έδαφος ή εφαρμόζεται διαφυλλικά. Αντίστοιχα σε περίπτωση που απαιτείται η προσθήκη βορίου (B), μπορεί είτε να ενσωματωθεί στο έδαφος ή να εφαρμοστεί διαφυλλικά, πριν και μετά από την άνθηση σύμφωνα με τις οδηγίες του παρασκευαστή και ανάλογα με το μέγεθος και την ηλικία του δέντρου. Ο χηλικός σίδηρος (Fe) χορηγείται νωρίς την άνοιξη σε δένδρα με ιστορικό χλώρωσης σιδήρου, σύμφωνα με τις οδηγίες του παρασκευαστή.

Η ανεπάρκεια ψευδαργύρου (Ζn) αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα όλων των πυρηνόκαρπων, για αυτό και συνιστάται προσθήκη Ζn προανθικά, πριν από τη διόγκωση των οφθαλμών.

Βιβλιογραφία